บทที่ 8 ชลสิทธิ์ คุณไม่รู้สึกขยะแขยงเหรอ?

พริมดาวพยายามยันกายลุกขึ้นนั่งด้วยความยากลำบาก พบว่าตนเองสวมเพียงเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของผู้ชาย ซึ่งมีความยาวพอที่จะปิดบังต้นขาของเธอได้พอดี

กลิ่นหอมเย็นของไม้ซีดาร์ที่คุ้นเคยโอบล้อมรอบกาย ทำให้ร่างกายของเธอเกร็งขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ

เสียงเคาะแป้นพิมพ์เบาๆ ดังแว่วมาจากห้องนั่งเล่น

พริมดาวหันไปตามเสียงนั้น...